Ayutthaya in 24 uur

Nadat de bus vanuit Ko Chang mij had afgezet op kho san Road ben ik opzoek gegaan naar het victory monument omdat volgens de lonely planet daar de minivans vertrekken. Op het eiland had ik al een offline kaart op mijn telefoon gezet dus gelukkig kon ik gemakkelijk opzoeken waar het was. Helaas met 7km een beetje ver om te lopen met mijn backpack. Met het idee, ik vind wel een tuktuk of taxi onderweg toch de navigatie aangezet en begonnen met lopen. Op Kho san Road was het druk als ussual en het duurde niet lang voordat ik werd aangesproken of ik een tuktuk nodig had.

Op het moment dat ik vroeg wat een ritje naar het monument zou kosten werd ik gek aangekeken, zelfs toen ik op mijn telefoon liet zien waar ik graag afgezet wilde worden leek de chauffeur het niet echt te begrijpen. Waarschijnlijk om van me af te zijn zei hij maar 300 Baht (8 euro). Het werkte wel, want ik ging echt geen 300 Baht betalen voor dat stukje. (inderdaad ik begin goed te wennen aan de lokale prijzen).

Aan het einde van de straat werd ik nog aangesproken door een motorchauffeur die me voor 150baht wel achterop wilde nemen op zijn motor. Echter vond ik het risico wat ik liep met mijn backpack en daypack op zo’n brommertje niet echt een super voorstel dus ben ik toch maar doorgelopen. Na een tijdje was ik het lopen toch wel redelijk beu, het was benauwd en ik sleur toch net teveel rotzooi met me mee om vrolijk door bangkok te gaan hiken. Gelukkig zag ik iets verder twee tuktuks in een zijstraatje staan. De tweede chauffeur was bereid me voor 100baht naar mijn bestemming te brengen.Ayattuya1

Mijn lonely plannet had het helemaal bij het goede eind dat inderdaad de minivans vertrokken vanaf het victory monument. Echter had ik niet verwacht dat hier zo ongeveer alle minivans met bestemmingen in heel Thailand zouden staan. Na veel vragen en doorgestuurd te worden, vond ik eindelijk het busje naar Ayuttaya.

Op de eerste rij kon ik nog net zitten maar met een backpack en daypack tussen je benen blijft er weinig ruimte over voor comfort. De reis van ongeveer 80 km koste wel maar 60 baht (1,5 euro) dus dat was weer een meevaller.

De minivans worden door de lokale bevolking als een soort deeltaxi gebruikt lijkt wel, regelmatig stapten er weer mensen uit en in. Wat in deze wel postitief was omdat na een half uurtje de heren naast mij uit de bus stapten en ik mijn tassen naast me kon zetten.

Rond negen uur s’avonds was ik in Ayuttaya waar ik gelukkig redelijk snel een kamer vond voor 350baht. S’avonds eigenlijk weinig meer ondernomen buiten het kopen van een zakje chips en een fles water bij het winkeltje op de hoek.

De volgende ochtend ging mijn wekker al weer om half 8, maar omdat ik het idee had dat ik in een week niet zo heerlijk had geslapen ben ik fijn een uurtje langer blijven liggen je bent niet voor niks solo aan het reizen.

Om 9:30uur was ik weer uitgecheckt uit het hotel waar gelukkig wel de mogelijkheid was om mijn backpack in een kamertje achter te laten zodat ik daar overdag geen last van zou hebben.Ayattuya9

Op de hoek van de straat zat een cafe wat ook fietsen verhuurden en voor 40 baht had ik tot zeven uur s’avonds een rijwiel tot mijn beschikking. Het was een simpel ding waarvan de versnellingen het niet deden en de remmen ook niet altijd deden waar ze voor gemaakt zijn maar het bracht me waar ik heen moest wat op dat moment het station was.

Helaas waren alle tweedeklas tickets voor de slaaptrein van ayuttaya naar chaing mai voor de komende dagen uitverkocht waardoor ik 1200 baht (30euro) heb uitgegeven aan een eersteklas slaapplaats in de trein van negen uur die avond.

Vanuit het station even een kleine tussenstop bij de 7eleven voor wat water en een tosti en toen door naar de tempels. In Ayuttaya liggen honderden tempels waarvan ik er graag een aantal wilde bezoeken. Op internet had ik een lijstje gevonden met de meest spraakmakende tempels dat ik wilde af te werken. Veel tempels liggen dicht op elkaar op een eiland, wat onderscheid tussen de verschillende en navigatie niet altijd ten goede komt. Tenslotte heb ik dan maar besloten gewoon random ergens binnen te stappen.Ayattuya36

Na het betalen van de 50Baht entree liep er toevallig net een groep met een engelse gids voorbij waarbij ik me aan heb gesloten. Deze meneer kon veel vertellen over de tempel waar we waren, echter het meest interessante wat hij vertelde was het volgende:
Tot 1957 was het niet illegaal om onderdelen van tempels mee naar huis te nemen. Door de vele tempels op Ayattuya was het toen voor veel boeddhisten interessant om een van de boeddha’s van de tempel mee te nemen naar huis zodat ze hun heilige hoekje konden voorzien van een beeld ( elke boeddhistische huis moet blijkbaar altijd een speciaal hoekje hebben ter eren van het geloof). Wanneer er buitenlandse bezoekers in ayuttaya kwamen werden ze vaak uitgenodigd op een traditioneel diner bij mensen thuis, met aansluitend een rondleiding door het huis en daarmee langs het heilige hoekje. Veel buitenlanders boden geld op de boeddha beelden uit de tempel, waardoor er toen er vorige eeuw een economische crisis in Thailand was, een handel in boeddha beelden uit de vele tempels ontstond. Dit is dus de reden dat er in al die honderden tempels waar normaal duizenden boeddha beelden zouden moeten staan maar zo weinig te vinden te zijn. Zover het stukje geschiedenis les… Ayattuya72

Ik heb de hele dag goed vermaakt met verschillende tempels, stukjes lopen en fietsen en een paar interessante
gesprekken wanneer ik koffie ging drinken of water ging kopen bij de 7eleven.

Door het ‘’dure’’ treinkaartje had ik besloten de dag wat rustig aan te doen met geld en wat meer back to basic zou gaan. Met die reden heb ik de hele dag mijn eten en drinken in de 7eleven gekocht wat me achteraf echt heel goed is bevallen. De 7eleven heeft meer tosti en brood smaken als ik kan onthouden, een koffie machine die bonenkoffie maalt en een tosti ijzer dat in 3 minuten een heerlijke tosti maakt.

 

Ayattuya85

Het back to basic kwam pas echt naar buiten toen ik om vijf uur in de avond wel een beetje klaar was met al die tempels en ik me bedacht dat ik wel vast naar het treinstation gaan. Bij mijn hotel heb ik mijn backpack opgehaald en zo ben ik met mijn backpack op mijn rug en mijn daypack op mijn buik naar het station gefietst. Bij het station heb ik mijn backpack in een stalling voor 10baht achtergelaten en ben terug gefietst om mijn fiets terug naar het verhuur bedrijf te brengen. Vanuit daar weer terug gelopen naar het station, wat een inspanningen allemaal…
Voor dat de trein met 30minuten vertraging het station van Ayuttaya binnen kwam rijden heb ik me vermaakt met wat werken en een serietje kijken.

De nachttrein naar Chiang Mai is me uiteindelijk zwaar tegengevallen, Een eerste klas coupe betekende niet veel meer als 2 ipv 4 bedden. Daarbij had ik het bovenste bed wat niet helemaal goed vast leek te zitten waardoor bij elke beweging van de trein mijn bed heen en weer schoof, en geloof me een Thaise trein beweegt veel!

Ayattuya104Na een nacht met weinig slaap, waarbij we om half 7 werden wakker gemaakt om onze bedden weer om te bouwen tot banken, reed rond half 9 de trein het station van Chaing Mai binnen…