”Oen Drank oen Drugs’’

De weg naar Pai had ik graag zelf gereden, een rit van 137km met iets meer als 700 bochten zou heerlijk zijn geweest op een scooter. Echter waren ze ook aan de weg aan het werken waardoor onze kant en de andere kant afwisselend uit stukken zandpad bestond.. minder op een scooter.

Maandag avond was het al donker toen we aankwamen in Pai. Na een rit van 3 uur in een Minivan waarbij de passagier naast mij probeerde te slapen en dus met elke bocht tegen mij aan bonkte, vond ik het heerlijk om zelf weer te mogen lopen.

We werden gedropt in een smal steegje met beperkte verlichting, van wat we zagen: een zandweg en kleine huisjes met afgebrokkelde stenen muren en weinig leven op straat leek het niet echt op het geen wat we ons hadden voorgesteld.

In chiang mai hadden wel al vernomen dat verblijf in Pai vinden lastig was, waardoor we voor de zekerheid een dag van te voren al hadden geboekt. Google maps stuurde ons door een smaller steegje richting een goed verlichte straat. In deze straat was op dat moment een markt aan de gang waardoor we er met onze backpacks maar moeilijk door konden. Op een kruising met een hoofdweg sloegen we linksaf en liepen een kilometer door tot we bij ons hostel aankwamen.

Het hostel leek een soort grote blokhut met een Bar aan de rechterkant. De blokhut had twee etages waarbij wij werden begeleid naar de eerste etage waar we een bed kregen in een vier persoonskamer. Na het uitpakken van onze spullen hebben we besloten een hapje te eten en een biertje te gaan drinken in het dorp. Voordat we weggingen wilde Patrick en ikzelf eerst nog even douche. Aan de andere kant van het hostel waren de douches maar wat ik bij binnenkomst tegenkwam was niet wat ik had verwacht. De douche/Wc bestond uit een hokje van twee vierkante meter waarbinnen een tuinslang met een sproeikop en een squad toilet bevond. Omdat het toilet niet aangesloten zat op de waterleiding stond er een grote emmer met een schep zodat je zelf je boodschap zou kunnen doorspoelen… oké.. niet bepaald luxueus dus.

pai21Toch maar even snel afgespoeld met de tuinslang en daarna snel aangekleed om het dorpje in te gaan. Met zijn drieën zijn we bij het eerste restaurantje wat we tegenkwamen gaan zitten, en waar we onder het genot van een biertje en wat eten hebben zitten praten over alle belangrijke dingen in het leven… oftewel weinig boeiends.

Om tien uur had Patrick een afspraak gemaakt met een meisje wat hij kende vanuit Nederland. Hij en dus wij, zouden haar ontmoeten bij de sunset bar. Na veel vragen werd ons duidelijk dat we in ieder geval naar het einde van het dorp moesten. Aan de andere kant van het dorp dienden wij een brug over te steken en dan de weg te volgen. Zo gezegd zo gedaan. De sunset bar bleek de meest afgelegen bar te zijn dus om 22:15 kwamen we na een aantal keer fout te hebben gelopen, aan bij een soort hippie cafe. Buiten de bar met 4 krukken bestond het ‘’cafe’’ uit 3 vlaktes met bamboe matjes waar her en der wat mensen op zaten.Header-pai22

Patrick gaf het eerste rondje en zetten de toon met 3 grote chang en 3 borrels sambuca. Na het borreltje had hij het meisje zien zitten en vroeg of we mee gingen… Natuurlijk!

Een stukje verder zaten twee meisjes op de bamboe matten, na het gebruikelijk voorstelrondje ging patrick bij het meisje zitten wat hij kenden en sloten wouter en ikzelf aan bij het andere meisje. Na nog wat drankjes ging wouter even rondkijken binnen de kroeg (waarna wij hem 3 uur niet hebben gezien). Rond 02uur snachts vonden wij het wel tijd om naar huis te gaan. Wouter had laten weten via een sms dat we niet hoefden te wachten en gedurende ons goede gesprek leek de weg ineens een stuk korter. Bij het Hostel zijn we dan ook nog maar even naar het dakterras boven de bar gelopen om daar al liggende in een hangmat verder te praten. Een poosje later kwam ook wouter ineens het dakterras oplopen en vertelden over zijn avontuur met een meisje.

De volgende ochtend waren we pas laat wakker, rond 11uur was iedereen echt klaar om iets te gaan ondernemen. De Alcohol van de dag ervoor had zijn tol geëist en dit zou nooit meer worden als een brak dagje. Om ons op de been te houden was ontbijten met een hamburger een logische keuze. Na een klein rondje door het dorp zijn we teruggelopen naar ons hostel om onze zwembroeken en handdoeken te halen om vervolgens weer richting de sunset bar te lopen waar het zwembad in de buurt lag.

Het zwembad was simpel : koud water met een grasveldje waar we op konden liggen, maar aangezien we toch rustig aan deden hebben we het er prima naar onze zin gehad. Eindelijk had ik weer tijd voor mijn boek en het was dan ook zo weer tijd om weg te gaan toen tegen zonsondergang het zwembad ging sluiten. Door het kleine katertje wat nog steeds binnen onze lichamen aanwezig was hadden wij allen weer trek in iets te eten. We hadden al gehoord over de goede hamburgers en besloten maar weer een burgertje te nemen… ach en wat extra friet kon er ook nog wel bij.. Niet goed voor de lijn, maar heerlijk om soms te doen.

Voldaan zijn we iets later neergeploft in ons bed, waar iedereen even wat tijd voor zichzelf nam. Opeens kwam ook de vierde persoon die bij ons in de kamer sliep binnen. Een Amerikaanse vrouw van halverwege de twintig met weide kleren en henna tattoos begroeten ons vrolijk en stelde zich voor. Ze was ondertussen 4 maanden aan het reizen en was na Europa door India naar zuid oost Azië gegaan. Wij vertelden natuurlijk dat we uit Nederland kwamen waarop zei spontaan: ”Oen Drank oen Drugs’’ begon te zingen… super komische om een Amerikaan dit te horen zingen. Na wat kletsen vonden Patrick en ikzelf het zonden om de hele avond in het hostel te blijven. Wouter wilde graag even wat tijd voor zichzelf waardoor hij achterbleef toen wij terugliepen naar het dorp.

Echt zin in een avond stappen hadden we niet, maar even wat mensen om ons heen was wel leuk. Hierdoor zijn we maar over de avondmarkt gaan lopen(er is daar elke avond een avondmarkt). Op de markt worden naast eten en toeristische troep ook de creaties van de bergstammen verkocht. Bij een van de kraampjes kocht ik een leren armbandje waar de man de letters PAI in maakten. Vanaf nu dus proberen in elke grote stad zoiets te scoren. Patrick kocht een kralenarmband en we vervolgden onze weg over de avondmarkt. Omdat we geen zin hadden om al naar huis te gaan besloten we aan het einde van de markt toch maar een bar in te duiken om een klein biertje te doen. Geen borrels of grote flessen dit keer. De rest van de avond heb ik met Patrick zitten praten over van alles en nog wat, gezellig en verhelderend tot we uiteindelijk rond twee uur weer fijn konden gaan slapen.

Woensdag ochtend hebben we allen onze tassen weer ingepakt. Patrick moest terug naar Chiang Mai om zijn vlucht naar Bangkok te kunnen regelen en Wouter en ikzelf hadden gehoord van een relaxed hostel aan de andere kant van het dorp. Patrick ging de weg terugnemen zoals ik hem heen had willen doen: op de scooter. Bij het scooter verhuurbedrijf huurden wij ook twee scooters en namen afscheid van Patrick.

Het Darling View Hostel lag aan de andere kant van het dorp richting de sunset bar. Het hostel ligt tegen een heuvel opgebouwd waardoor we vanuit ons huisje een super uitzicht hadden over de vallei en het dorp. De eigenaresse van het Hostel praten nogal veel en in gebrekkig engels. Bij het voorstellen : hi Darling, i’m darling, welcome darling was ze mij al kwijt. Gelukkig had ze wel door dat wij niet direct een tweepersoonsbed in onze kamer hoefden te hebben, waardoor ze ons een kamer gaf met twee tweepersoonsbedden (gratis upgrade). De kamer was prima, twee bedden en een badkamer met een normale douche en normaal toilet. Een klein balkon met twee stoelen en een hangmat met een top uitzicht maakten het tot het beste verblijf tot nu toe.

Na het dumpen van de spullen zijn we met onze scooters richting de hotsprings gaan rijden, waardoor we weer door het dorp kwamen. In de hoofdstraat kwam ik heel toevallig Micha, Lucas en Julia weer tegen. Julia had nog een ander meisje bij: Nina. Even hoi zeggen en afspreken om een biertje te drinken later en door.

De tocht richting de hotsprings was heerlijk! Steile wegen, bochten, de zon, palmbomen en een super uitzicht op alleen maar bergen om je heen, meer was er niet nodig. Na een half uurtje leiden een bord ons een zijweg op waar we bij de slagboom netjes 40baht betaalden om verder te mogen. De vier kilometer naar de hotsprings waren een gave maar rare ervaring. De wegen waren hier nog steiler waardoor ik met mijn 125cc scooter met 15km per uur omhoog reed en daarna heel veel moest bij remmen om bij het naar beneden gaan niet veel te veel vaart te maken.

pai36Eenmaal bij de Hotsprings was het wel echt heel erg relaxed, een vijver zo groot als een zwembad waar je tot je middel in het warme water kon dobberen. Toen we aankwamen was het redelijk rustig. Gedurende de drie uur dat we zijn blijven hangen was het afwisselend druk en rustig. Ook hier was het opvallend hoe gemakkelijk je contact kunt maken als je aan het reizen bent. Tijdens het badderen hebben we zitten praten met 2 Duitsers, iemand uit Australië, een Nederlands koppel wat al 18maanden op reis was en een groep Nederlandse hippie’s.

Aan het eind van de middag hebben we genoten van de weg terug en zijn we nog even gestopt bij een viewpoint om wat foto’s van de omgeving te maken.

Terug in het Darling View hebben we lekker tijd voor onszelf genomen wat Wouter gebruikten om wat te slapen en ik om mijn duikvideo te monteren en te uploaden (uploaden heeft 34uur geduurd).pai49

Bij de hotsprings hadden we met een Duits meisje afgesproken haar in de avond te ontmoeten bij een livebar in het dorp. Echter toen we in het dorp aankwamen waren alle barren gesloten waardoor we maar zijn doorgelopen naar de Nightmarket om iets te eten.

Halverwege de markt toen we bij een Indische eet tentje stonden zijn we Julia en Nina weer tegengekomen, ze werden vergezeld door George uit schotland. De dames wisten ons te vertellen dat tot middernacht alle kroegen dicht zouden zijn omdat er een monnik was overleden. Conclusie: een andere manier zoeken om ons te vermaken. Na het eten zijn we naar de 7eleven gelopen om hier zelf wat alcoholische versnaperingen te kopen. Lastig om van te voren in te schatten wat je de avond nodig gaat hebben. Mijn keuze is gevallen op twee grote chang en twee liter cola en aan fles wiskey.

Nu iedereen bevoorraad was zijn we gezamenlijk terug gegaan naar Darling View omdat een van de dames had gehoord dat er hier mogelijk een klein feestje zou worden gehouden.. Voor ons lekker makkelijk dus.

Echter vonden we bij ons Hostel alleen een groepje engelse die drankspelletjes aan het spelen waren. Niet persee het meest gezellige gezelschap waarop George en ik besloten een kampvuur te bouwen. Hout was voorzien, dus binnen korte tijd hadden we een lekker vuurtje branden en werden er rond het kampvuur gezellige gesprekken gevoerd.

Langzaamaan werd het steeds drukker, ook een groep uit een naastgelegen hostel had het vuurtje gezien en kwam erbij zitten. Na 12 uur zouden de kroegen weer open gaan waardoor de dames en ik op weg zijn gegaan naar de sunset bar om te kijken of het een beetje gezellig was. Niets bleek minder waar toen we bij aankomst bij een nog steeds gesloten bar stonden… Jammer. Lucas en Micha hadden een opmerking gemaakt over hun hostel Spicy Thai, wat op de terugweg van de Sunset bar lag, en waar we dus nog even zouden kunnen kijken.

Ook hier hadden ze een vuurtje gemaakt en zat een net iets grotere groep verspreid te praten. Al snel was ik beide dames kwijt waardoor ik de rest van de avond heb doorgebracht met een groepje andere backpackers uit alle windstreken (waaronder een andere Nederlandse jongen die een pollepel behandelde als een baby… vreemd…)

Donderdag ochtend zijn wouter en ik gaan ontbijten en hadden we eigenlijk weinig zin om veel te doen die dag (oorzaak?… juist!). We hebben de dag dan ook maar een beetje door Pai geslenterd waarbij we beide onze bussen voor de volgende dag hebben geboekt, en voor de rest zo min mogelijk hebben uitgevoerd. In de middags had wouter een afspraak gemaakt met een meisje wat hij de avond ervoor had leren kennen, waardoor ik me heerlijk heb teruggetrokken in mijn hangmat met mijn boek.

Circus PaiWouter kwam een half uurtje later laaiend enthousiast terug over een plek waar hij langs had gelopen. Met onze zwembroek en handdoek zijn we een stukje verder de heuvel opgelopen tot we uitkwamen bij het circus. Een plek waar niks als relaxedheid(ik heb zojuist een woord uitgevonden) lijkt te bestaan. Een groot grasveld met in het midden een zwembad wat uitkijkt over de vallei, een lounge met bamboo matten en hangmatten, een pooltafel, bar en grasveld waar mensen yoga op aan het oefenen zijn.

Op deze plek hebben we de rest van de middag liggen relaxen en het plan gemaakt om de volgende dag nog een cave te bezoeken.

Door dit plan dienden we op tijd op te staan waardoor we in de avond het bier hebben laten staan en vroeg naar bed zijn gegaan.

Om 6:30 ging de wekker en na een twijfel of dit het nu wel waard was ben ik toch maar uit bed gegaan om me aan te kleden. Toen we op de scooter stapten had ik voor de zekerheid over mijn tshirt maar een dunne trui aangetrokken.

Al snel werd duidelijk dat dit geen overbodige luxe was. In de schemer zijn we het dorp uitgereden waardoor we ons op de slingerweg door de bergen bevonden op het moment dat de zon opkwam. De gevoelstemperatuur lag voor mij onder het vriespunt, maar ondanks dat ik niet had verwacht het tijdens mijn reis zo koud te hebben, had ik dit voor geen goud willen missen. De bochten, bomen, bergen, nagenoeg lege weg leken allemaal te kloppen! Echt een top ervaring.

Ver aan het einde van de 40kilometer naar de grot, op het topje van de berg waar we over moesten, begon mijn tank redelijk leeg te raken. Bij een paar tentjes op de top waar Thaise mensen eten aan het koken waren om naderhand te kunnen verkopen werd ook benzine verkocht. Ik hoop niet dat ik snel weer drie euro hoef te betalen voor een litertje benzine maar in dit geval kon ik niet veel anders.

De grot was niet veel aan helaas. Het platform waarvandaan je normaal had kunnen kijken was ingestort waardoor je nu alleen een gat zag en water hoorden stromen.

Op de weg terug begon het gelukkig snel warmer te worden waardoor het rijden nog wat aangenamer werd en we gevoelsmatig redelijk snel weer terug bij het hostel waren.

Onze tassen moesten weer worden ingepakt waarna we onze scooters hebben teruggebracht naar het verhuurbedrijf en ik afscheid heb genomen van Wouter. Beide zouden we een andere minibus naar Chiang Mai nemen waar van uit wouter door zou vliegen naar het zuiden om te gaan feesten en ik noordelijker zou gaan naar Chiang rai…

 

21 replies

Comments are closed.