Otres beach en Koh ta Kiev

De minibus die ons naar Sihanoukville zou brengen stopten om half acht voor het encouter hostel, waardoor onze reis naar het zuiden begon.

In het busje had ik een hele fijne plaats naast het raam en door het kijken van wat series vloog de tijd voorbij. Rond de middag stopten het busje bij de het busstation van Sihanoukville en waarschijnlijk ondertussen logische maar we hadden onze tassen nog niet gepakt of de Tuktuk chauffeurs stonden al weer te dringen om ons naar onze bestemming te brengen.

Nu wisten we nog niet echt wat onze bestemming was en Marloes moest nog even pinnen waardoor we wat tijd hadden om te kijken waar we heen wilden gaan. Van verschillende mensen hadden we verhalen gehoord over Otres Beach. Waarbij jaap mij had verteld over een fijne plek om te verblijven tegenover Mushroom point. De Tuktuk chauffeur zou ons de zeven kilometer wel even brengen voor vijftien dollar. Nou mooi niet dus… We waren bereid zevenvijftig te betalen en daarna hield het wel op. Meneer bleef hangen op tien waardoor we uiteindelijk weg wilden lopen. De chauffeur wilde blijkbaar toch wel geld verdienen en stemde toch in met de zeven en een halve dollar.

De Tuktuk was hier weer iets anders als wij gewend waren, deze was namelijk niet gebouwd op een motor getrokken door een motor maar gebouwd op een oude paarse pickup truk. Dit betekende dat de vier meisjes achterin de Tuktuk plaatsnamen en ik naast de bestuurder ging zitten. Deze keuze bleek niet ideaal… doordat ik mijn tas bij me had en ik met mijn daypack en backpack in de passagiers stoel gepropt zat kon de bestuurder bijna niet meer schakelen. Wat hij overigens zo ongeveer elke 300 meter probeerden, ookal veranderde hij niet van snelheid… opschepper…

Na een kwartiertje stapten we uit op otres beach. Waar de jacht op een kamer kon beginnen. Op aanraden van Jaap ging ik eerst kijken bij een accommodatie aan de zee tegenover mushroompoint, helaas hadden ze hier geen bedden meer vrij. Daarom splitste de groep zich op en na vijf minuten hadden we een accommodatie gevonden met een twee en drie persoonskamer waar we voor zes dollar pp konden verblijven.

De kamer was alleen nog niet klaar en daarom gingen we eerst maar even lunchen. Dit deden we wel bij seagarden (de plaats tegenover mushroompoint) en ik wisselden mijn korte broek snel om voor een zwembroek waardoor ik na het bestellen van mijn tosti eerst nog even kon zwemmen. Ookal was zwemmen nog maar twee weken geleden het voelde toch heerlijk om weer in het water te liggen!

Het strand bij otresbeach loopt heel erg langzaam af waardoor je op vijftig meter uit de kust nog steeds kan staan. Dit deed ik dan ook en keek terug richting het vasteland, en keek naar het witte strand waar de blauwe golven op kapot sloegen.. heel mooi!!

Niet lang nadat ik uit het water kwam werd ons de lunch voorgezet en genoten we van onze tosti’s. Na het eten is iedereen nog even in de lounge stoelen blijven hangen tot het tijd was onze tassen naar onze kamers te brengen. Marloes en Georgina vonden het een probleem om beneden te slapen ivm ratten waardoor ik dit keer de kamer deelden met Eline en Miriam. Het voordeel van de enige jongen zijn was mijn eigen tweepersoonsbed waar ik mijn spullen op uitstalden en een handdoek zocht.otresbeach-kohkatiev-kohrong (1)

Tussen het ontvangen van de kamersleutel en het moment dat ik weer in zee lag heeft niet meer dan vijf minuten gezeten. Na het zwemmen was het ook totaal geen straf om met mijn iPod en een boek op een van de strandbedjes neer te strijken en mezelf hier de rest van de middag te vermaken. Tijdens het zwemmen had ik gezien dat er een aantal kitesurfers op het water waren waardoor ik overwoog dit ook weer eens te proberen. Echter raakte ik in gesprek met een kerel naast mij op het strandbedje die een kiteset had gehuurd voor een uur en hiervoor 70 dollar had moeten betalen. Nu vind ik het kitesurfen in Nederland hartstikke leuk maar ik ga hier geen 70 dollar voor een uur voor betalen.

De meisjes heb ik gedurende de middag bijna niet gezien, pas tegen de avond maakte Miriam mij wakker en vroeg me of ik mee wilde lopen langs de kust, voor mij prima dus zo gezegd zo gedaan.

Langs de kust waren tal van strandtentjes te vinden en bij sommige hielden we even halt om te kijken wat voor eten ze serveerden. Elke locatie bood een vergelijkbare kaart waardoor het niet echt uit zou maken waar we zouden eten. We liepen terug en naast sea garden hadden Eline en Marloes eerder al een Italiaans restaurant gezien waar ze nog op de kaart wilden kijken.

otresbeach-kohkatiev-kohrong (4)Voor het eten is ons reisgezelschap die avond opgesplitst, Georgina en Miriam gingen bij sea garden een burger eten en team Holland bleef bij de Italiaan waar we een flesje matige rode wijn deelde (die na 8 weken zonder wijn wel heerlijk smaakte) en ik een bord ravioli at.

Doordat we genoten van de wijn duurde het na-tafelen die avond nogal lang, we namen plaats aan tafel tijdens zonsondergang en pas om negen uur verlieten we het restaurant om te gaan douchen. We spraken met Georgina en Miriam terug af bij de Italiaan waar we toen we plaatsnamen een groepje andere reizigers tegenkwamen die ook in ons hostel verbleven.

Het groepje bestond uit twee mannen en een vrouw waarmee we plaatsnamen op het strand en gingen zitten praten. Met een van de jongens ging het gesprek na het standaard riedeltje over reizen over op online marketing. Hij werkte bij een verhuur bedrijf en was op het moment bezig om zich in online te verdiepen, daardoor hadden we veel te bespreken. Het grappige was dat ik er pas tegen het einde van de avond achter kwam dat deze kerel uit Weert kwam en dus ook gewoon Nederlands was.

De volgende morgen werd iedereen op zijn eigen tijdstip wakker en kwam ik Georgina tegen bij het ontbijt terwijl de rest een voor een aan kwam zetten en iets te eten bestelden. Blijkbaar had iedereen de afgelopen nacht liggen nadenken over hun reisplannen en hadden alle vrouwen besloten niet naar Koh Rong te reizen maar door te gaan naar het oosten richting Kat. Ze spraken tijdens het ontbijt af dat ze de volgende dag zouden vertrekken waardoor het voor mij duidelijk was dat we afscheid zouden nemen.

Na het ontbijt ging iedereen zijn eigen weg, doordat ik mijn otresbeach-kohkatiev-kohrong (8)zwembroek en al mijn strandspullen al bij me had liep ik meteen door richting Sea-garden waar ik nog een strandbedje vond. Zwemmen, zonnen, lezen, muziek luisteren. Dat is de beste samenvatting die ik kan geven van waar mijn activiteiten uit bestonden op het strand.

In het begin van de middag toen ik net terug kwam van een heerlijke chill sessie in de zee en weer op mijn bedje ging liggen kwamen er steeds gesmoorde kreetjes van een bedje naast mij. Ik had er eerder weinig aandacht aan geschonken maar op het bedje naast mij lag een blond meisje wat haar oksels liet ontharen door een van de massage/schoonheid dames die dit soort diensten verkochten op het strand.

Ik kon er weinig aan doen maar bij de geluiden en gezichtsuitdrukkingen van het meisje moest ik lachen. Ze lag met haar gezicht in mijn richting en keek me aan toen ik lachte. “it really hurts” zei ze me, en aan haar accent hoorde ik dat ze Nederlands was. “het kan nooit zoveel pijn doen’’ reageerde ik en een gesprek volgde. Ik werd uitgedaagd om het ook te doen als ik dacht dat het niet zo’n pijn deed en toen de vrouw klaar was met het meisje en ze met bebloede oksels nog even op het bedje bleef liggen dacht ik: ‘’why not’’.

Ook mijn oksels werden het volgende half uur onthaard. De meeste mensen zullen de techniek wel herkennen, door het rollen van een draadje werden de haartjes een voor een uit mijn oksel getrokken. En naar mijn mening had ik gelijk, zoveel pijn deed het niet. Er zijn natuurlijk wel fijnere dingen maar ik heb geen behoefte gehad het uit te schreeuwen van de pijn.

Tijdens het epileren kwam het meisje bij mij op mijn bedje zitten en praten we door, natuurlijk over de standaard reisplannen en waar ze vandaan kwam: zeeland. Ze had iets gehoord over een relaxed eiland in de buurt: koh katiev en ik besloot aan te sluiten in een tocht naar dit eiland

Een half uurtje later en vijf dollar lichter schoof ik een lounge stoel aan bij het groepje waar het meisje mee zat en stelde mezelf voor. De groep was lekker multicultureel en bestond uit het Nederlandse Meisje: amber en haar Duitse vriendin Antien. Twee Duitse jongens en drie Engelse dames. Gedurende de middag werd het gezelschap aangevuld met nog twee Engelse- en Amerikaanse- en een Franse dame.

De middag op het strand was heel erg relaxed, we hebben veel gelachen (vooral om een van de Engelse dames) en genoten van het aanbod aan producten die de dames op het strand verkochten. Na wat Mango, Ananas en watermeloen kwam er een vrouw langs die kleine kreeften verkocht. Amber kocht er een en ik vroeg of ik een stukje mocht proberen, en ik vond het niet vies, weten we dat ook weer.

Naast stukken fruit, zeedieren en cake werden er op het strand ook flyers uitgedeeld voor verschillende feesten. Een paar kilometer van het strand zou er die avond een optreden zijn van drie Franse techno DJ’s. Na wat overleg besloten we daar maar een kijkje te nemen later.

flyerToen het donker was en iedereen had gedoucht en was omgekleed troffen we elkaar weer bij Sea garden. Amber en Antien hadden op hun weg een fles Gin gekocht, die we mixte met tonic die we bestelden bij de bar. Er was een plan gemaakt om rond zeven uur met zijn allen te gaan eten maar rond half negen zaten we nog steeds op het strand. Het irriteerden me een beetje dat een van de Duitse jongens: David zich een beetje gedroeg als een dictator. Als iemand iets zei over het eten en vroeg wat het plan was schreeuwde hij: “NO PLANNING,WE’’LL SEE’’. Het idee hierachter is natuurlijk heel relaxed maar een planning met een grote groep is soms wel fijn. Voor mij veranderde hij helemaal in een lozer toen hij mensen ging opjagen toen hij ineens wel wilde gaan. Maar oké dat mocht de pret niet drukken en niet veel later reden we met elf personen in een Tuktuk richting het feestje.

Het feestje was niet wat ik ervan verwachten. Het was totaal niet druk, en toen we binnenkwamen werd er wat oude house muziek gedraaid en was er niemand aan het dansen. Ook het Dj trio viel wat tegen. In plaats van techno werd er Drum and Bass gedraaid, wel vet hoe ze alles live deden maar niet iets waar je lekker op kan dansen.

Ik dronk wat biertjes en kwam een beetje los maar ookal waren er genoeg mensen die probeerden te dansen aan het einde van de avond de muziek was toch echt niet mijn ding waardoor ik wat eerder terug ben gegaan en lekker ben gaan slapen.

Om acht uur in de ochtend ging de wekker alweer, en moest ik mijn backpack snel inpakken om de boot niet te missen. De dag ervoor had ik samen met antien en amber een bootticket geboekt naar Koh ta kiev, een eilandje ten zuiden van Sihanoukville en ik zou om half negen opgehaald worden om naar de boot te gaan.

Om half negen stopte er een cambodiaan op een scooter voor mijn resort en hij nam mijn daypack aan die hij tussen zijn benen plaatsten. Ik stapte met mijn backpack achterop en de scooter vertrok. Nu was er geen asfalt of verharding en zat de stoffige zandweg vol gaten waardoor de rit van nog geen 500 meter niet bepaald comfortabel of zelfs veilig was.

Rond negen uur, toen iedereen door het water was gelopen en in de boot was geklommen waren we klaar om te vertrekken. Het leek wel of we in Frankrijk op vakantie waren, behalve ons drie bleek iedereen uit Frankrijk te komen en er werd dus ook gepraat alsof wij niet bestonden. Na een uurtje varen stopten we bij een rots, hier werd het anker uitgegooid (zonder te kijken of er evt koralen onder de boot groeiden) en kregen we de mogelijkheid om te zwemmen en te snorkelen. Een van de cambodiaanse bestuurders van de boot beweerde zelfs dat we van de rots af zouden kunnen springen. Nu had ik dat heel gaaf gevonden maar nadat ik eerst een rondje had gezwommen met een duikbril op kan ik nog steeds niet geloven dat ze dit voorstellen om te doen. Onder de rots ligt het op uitzondering van wat stukken waar het misschien drie meter diep is bezaaid met grote stenen die net onder het wateroppervlak blijven. Wie hier springt moet een doodswens hebben.otresbeach-kohkatiev-kohrong (15)

Op het moment dat iedereen klaar was met zwemmen en weer plaats had genomen in de boot om verder te varen wilde de motor hier niet aan mij werken. Hierdoor werd onze tijd om te zwemmen wat verlengd omdat de twee cambodiaanse mannekes wat tijd nodig hadden om de motor te maken. Dit lukte uiteindelijk waardoor we iets voor de middag aan kwamen varen bij het strand van Koh ta Kiev.

Antien, Amber en ikzelf gingen van boord met onze daypacks om opzoek te gaan naar een plaats om te overnachten. Aan het einde van het strand kwamen we borden tegen met:”the drunken pencil” en “301 resort”.

Naast de borden liepen er twee paden de jungle in, dus we stapten over een paar grote stenen heen en volgden een van de paden. Het pad slingerde door de jungle langs kleine overkappingen waar hangmatten onder hingen afgewisseld met grote hutten op palen tot we uiteindelijk op een iets meer open plek uitkwamen waar een vlonder en bar van hout was gebouwd.

otresbeach-kohkatiev-kohrong (20)Bij de bar werden we begroet door een westers meisje die in het engels vroeg of ze ergens mee kon helpen. We vroegen of ze slaapplaatsen hadden voor die nacht en ze vertelden ons dat ze nog plaatsen in de dorm had voor acht dollar, hangmatten voor zeven dollar en huisjes voor 25 tot 35 dollar. Na het zien van de dorm besloot ik een bed in de dorm te reserveren. Een stuk verder de jungle boven het strand hadden ze een grote overkapping gebouwd waarin stapelbedden waren gebouwd waar een klamboe over heen hing. Ik sliep dus gewoon buiten in de natuur, heel gaaf!

Amber en Antien twijfelden nog over het nemen van een bed en wilden graag even verder op het eiland kijken of er misschien goedkopere oplossingen beschikbaar waren. En aangezien ik toch weinig beters te doen had liep ik met ze mee naar de andere kant van het strand waar ook een soort resort was.otresbeach-kohkatiev-kohrong (18)

Bij dit resort hadden ze geen dorms maar wel basis twee persoons hutten zonder badkamer voor vijftien dollar
waarover de dames twijfelden om hem te nemen. We besloten eerst wat te eten aangezien we dat nog niet gedaan hadden en het al in de middag was. Tijdens het eten vroegen we aan de meneer van het restaurant wat er zoal te doen was op het eiland, we kregen een geschilderde kaart van het eiland onder onze neus waar de weg over het eiland en drie punten op stonden aangegeven. Een van deze punten waar we heen konden was Elephant point, een rotsformatie in de vorm van een olifant waar we vanaf zouden kunnen springen.

Het elephant point bleek uiteindelijk nogal moeilijk bereikbaar te zijn en met veel fantasie kon er inderdaad een olifant in de rotsen worden gezien. Echter was er met geen mogelijkheid bovenop de rots te komen waarna het ook nog eens zeer onverstandig zou zijn om in het ondiepe water te springen, daardoor besloten we maar wat te zwemmen aan de andere kant van de rots. Toen we om de rots heen liepen kwamen we daar een kerel uit Zweden tegen die aan het snorkelen was en waar we mee in gesprek raakten.

De zweed vertelden dat ze hem hadden gezegd dat als we door zouden zwemmen er snel een weg zou zijn waarover we terug zouden kunnen lopen. Voor mijn gevoel was dit niet op de kaart aangegeven maar aangezien we weinig beters te doen hadden zwommen we over het koraal rif heen naar het diepere gedeelte van de zee.

Na een zwemtocht van bijna twee uur kwamen we aan bij de andere kant van het eiland waar de zweed een stukje voor een strandje werd gestoken door een zee-egel en het moeilijk vond verder te zwemmen. Met onze hulp bereikten hij het strandje waar ik net voordat ik het water uitging ook een zee-egel tegen kwam die me gelukkig slechts in mijn vinger prikten.

otresbeach-kohkatiev-kohrong (31)Op het moment dat we terug waren bij het resort waar ik een bed had gereserveerd ging de zon al bijna onder en hadden de dames geen zin meer om verder te zoeken en namen ook een bed in de dorm.

Koh ta kiev heeft geen vaste stroom voorziening en daarmee geen internet of stromend water. Hierdoor was de douche die ik die avond nam ook een aparte ervaring: In een hutje gemaakt van bamboe stond een grote emmer met water met een schepje waarmee ik mezelf kon douchen. Op het moment dat de aggregaat in de avond draaide werden de emmers in de douches weer gevuld met water.

Na het douchen heb ik samen met Antien en Amber een hapje gegeten bij ons resort en wat zitten praten alvorens mijn laptop te pakken en mijn berichten over battambang en phnom phen te schrijven. We hadden gehoord dat er op Koh Rong (een eiland een stukje verder) snachts soms lichtgevend plankton te zien zou zijn, en in een poging het op Koh ta kiev ook te zien sprak ik met de dames af onze wekkers om kwart voor vier te zetten om te gaan zwemmen. De dames gingen naar bed en ik ging met mijn laptop aan de bar zitten zodat ik hem ondertussen op kon laden.

Er zaten veel mensen aan de bar en halverwege mijn verhaal over de killingfields kwam er een kerel achter me staan die vroeg wat ik aan het doen was. Ik vertelden over mijn blog en een gesprek ontstond. Zijn naam was Daan, uit Amsterdam en werkten regelmatig in de omgeving hier maar had nu vakantie. Het was een heel gezellig gesprek en voordat hij terug liep naar de vrouw waar hij mee was nodigde hij me uit later nog een biertje te komen drinken in de drunken pensil.

Om half elf vertrok iedereen uit de bar richting de drunken pencil om daar verder te drinken en ik bleef nog even zitten om mijn bericht af te ronden. Toen de bar dicht ging sloot ik mijn laptop af en liep terug naar de dorm om daar een andere kerel in mijn bed aan te treffen.. appart…

‘’Yo dude, you are in my bed’’ zeg ik terwijl ik hem wakker schud. De jongen kijkt me slaperig aan en zegt dat hij dacht dat dit bed vrij was. Nou niet dus, deze had ik gereserveerd en had er mijn kussen opgegooid (die nu ineens naast het bed lag).

Hij stapt uit mijn bed en loopt verstrooid de dorm uit. Tot dat moment had ik getwijfeld of ik nog even een biertje zou gaan drinken of gewoon lekker zou gaan slapen. Maar in de dorm besloot ik toch nog even naar de drunken pencil te lopen. Ik kon altijd nog rond middernacht in bed liggen dacht ik.

Na het volgen van het jungle pad vond ik een bamboe hut in de jungle met een verdieping erop. Voor de hut branden een groot kampvuur waar mensen met een gitaar muziek zaten te spelen. Vanaf de verdieping boven hoorde ik meer stemmen en elektronische muziek dus klom ik via de trap omhoog. In het midden van de ronde hut hadden ze een bar gebouwd waar twee dames in stonden te werken. Daaromheen zaten zo’n vijftien gasten te praten en muziek te luisteren.

Aan de andere kant van de bar zag ik Daan en zijn vriendin zitten, ik bestelden een biertje en sloot aan. Het was gezellig in de bar! De onderwerpen veranderden van serieus naar onzin en weer terug en de muziek leek steeds beter te klinken. Een van de barvrouwen kwam ook uit Nederland en mengde zich al snel in het gesprek. Helemaal toen de andere gasten besloten naar huis te gaan en Daan en ikzelf met Myrthe de barvrouw overbleven werd het steeds gezelliger. Uiteindelijk had het weinig zin meer om nog te gaan slapen en daardoor sloten we om kwart voor vier de bar af en terwijl Daan naar zijn boomhut ging liepen myrthe en in naar de dorm om de meisjes op te halen en te gaan zwemmen.

We hadden heel veel geluk deze nacht, om de plankton te zien moet het zo donker mogelijk zijn. En iedereen had ons al gewaarschuwd dat het moeilijk zou zijn de plankton vannacht te zien omdat het bijna volle maan was. Echter was toen wij om vier uur de zee in liepen de maan verdwenen en wist ik niet wat ik meemaakten.

Met elke beweging die ik maakte in de zee leken er duizenden kleine lichtjes uit mijn lichaam te stromen die weer oploste hoe verder ze van me vandaan kwamen. Uiteindelijk was deze nacht mijn mooiste tot nu toe terwijl ik aan het reizen was. Toen ik om vijf uur in mijn bed ging liggen had ik een top avond gehad met gezellige mensen en had me zwemmend in een baai van een bijna verlaten eiland verbaasd over de magische lichtjes die de plankton veroorzaakten.otresbeach-kohkatiev-kohrong (43)

Toen ik uit mezelf om kwart voor acht in de ochtend weer wakker werd en niet meer kon slapen, was ik wat minder gelukkig. Maar dat mag de pret niet drukken.

Ik douchte mezelf weer, ruimde mijn tas in en ging terug naar de bar om een ontbijtje te bestellen. Toen dit op was en ik wat zat te relaxen verschenen ook Amber en Anthien bij de bar en sloten aan.

De dames hadden buiten de onderbreking voor de plankton heel lang geslapen die nacht en hadden zin om naar het vissersdorp aan de andere kant van het eiland te lopen. Bij gebrek aan iets beters bedacht ik mee te gaan.

Aan de andere kant van het strand, bij het restaurantje waar we de dag ervoor hadden geluncht vertelden een engels man ons dat het vissersdorp de wandeltocht van 90 minuten niet waard was. En aangezien we nog maar drie en een half uur hadden voor onze boot weer zou vertrekken naar Sihanoukville zou het ook een beetje onzinnig zijn geweest om toch aan de tocht te beginnen.

Terwijl de dames een stukje gingen lopen richting een mango boerderij liep ik terug naar het resort waar we hadden geslapen en trok me terug op de vlonder waar ik wat kletsten met andere gasten en vooral zo weinig mogelijk deed.

In het begin van de middag meerde onze boot weer aan en liepen we met onze tassen terug naar het strand en namen de boot terug naar sihanoukville. Onderweg stopten we nog een aantal keer bij verschillende plekken waar kon worden gesnorkeld waardoor we pas aan het eind van de middag weer aanmeerden bij Otres Beach.

In Sea garden hadden ze helaas geen plaats meer in de dorm, gelukkig vonden we aan de overkant van de straat nog wel een plaats met drie bedden en dumpten onze spullen om weer te chillen op het strand.

otresbeach-kohkatiev-kohrong (7)In sea garden zat de groep waar we twee avonden ervoor naar het feestje waren geweest in niet veranderde samenstelling weer bij dezelfde tafels. En voor de avond stond er weer naar een feestje op de planning. Amber en Antien waren van plan mee te gaan maar door mijn avontuur van de nacht ervoor twijfelde ik nog even. We zijn op het strand blijven zitten tot na zonsondergang en toen ging iedereen douchen en omkleden om naar het feestje te gaan. Ook ik liep terug naar mijn kamer en ging douchen maar toen ik mezelf had opgefrist had ik geen klap zin om weer een avond los te gaan. En je bent maar met een reden op solo reis, om precies te doen wat je zelf wilt. Dus ik ging lekker met mijn laptop aan de bar van het resort zitten, bestelden een kokosnoot en spendeerden mijn avond met wat werken.

De volgende ochtend was ik pas laat wakker en liep naar het strand om te ontbijten, aangezien ik geen zin had in mensen om me heen vermaakte ik mezelf met wat zwemmen, zonnen, muziek luisteren en een film kijken vanaf mijn bedjes.

Naast het resort zat een reisbureautje gevestigd waar ik ergens in de ochtend een ticket naar Koh rong samloen boekten. De boot zou om drie uur vertrekken en daarvoor moest ik om twee uur bij het kantoortje aanwezig zijn om opgehaald te kunnen worden. Met deze reden pakte ik om half twee mijn spullen in, rekenden af en nam toen ik eenmaal mijn tassen allemaal had gepakt plaats op een klapstoeltje bij het reisbureautje.

 

 

 

 

 

 

23 replies

Comments are closed.