Phnom Phen

Rond zeven uur in de ochtend stapten we uit de nachtbus die ons van Battambang naar Phnom Pen had gebracht en meteen stonden hier de standaard Tuktuk chauffeurs weer te wachten om ons veel te veel geld te vragen voor de afstand die we moesten overbruggen.

Aangezien we de avond ervoor al een hostel hadden geboekt en we wisten dat dit maar 650 meter van ons verwijderd was besloten we te gaan lopen.
Een kwartiertje later hielden we halt bij het Encouter hostel waar we onze tassen een plekje gaven, incheckten en een ontbijtje bestelden. Dit is naar mijn weten de eerste keer dat ik ooit een Engels ontbijt op heb met toast, kaas en witte bonen in tomatensaus. En ik was er niet bepaald weg van.

Het eerste gedeelte van de ochtend besteden wij aan wat rondhangen rond het hostel en het opdoen van informatie over de dingen die er zoal in Phnom Penh te doen waren. Aan het eind van de ochtend zijn we de stad ingelopen om deze te verkennen. Phnom penh is geen bijzonder mooie stad, hij is redelijk groot, veel straten zijn smerig en er is weinig te beleven.

Een van de attracties die je kan bezoeken is het koninklijk paleis. Echter was deze gesloten op het moment dat wij er waren en daarbij weet ik niet of ik vijf dollar had over gehad om het te bezichtigen. Op aanraden van Robert, de eigenaar van het hostel, bezochten we aan het begin van de middag Daughters of Cambodia Het pand waarin onderin een kleding winkel is gevestigd huisvesten op de eerste etage een restaurant.

Daughters of Cambodia zet zich in voor alle jongens en meisjes in Cambodja die, meestal tegen hun zin in, werken in de seksindustrie. Door het bieden van gratis dagbesteding kunnen deze, vaak nog, kinderen een vak leren zoals koken, naaien (van kleding), bedienen of verkopen. Alvorens hier te lunchen hebben we een video bekeken welke liet zien hoe en wat de organisatie allemaal doet. Het eten was lekker en tijdens mijn maaltijd kwam ik via Facebook in contact met Inge. Een van de meisjes waarmee ik 6 weken eerder gestrand was op het vliegveld van Kiev. Toevallig waren ook zei in Phnom penh en we spraken af elkaar om zes uur te treffen voor het eten.

Na de lunch zijn we op ons gemakje door gaan lopen door Phnom penh waar de dames diverse winkels bekeken en we uiteindelijk uitkwamen bij de markt. Na de markt zijn we terug gelopen naar het hostel om wat te ontspannen en een koude douche te nemen.

Om tien voor zes, terwijl ik de straat in liep waar ik met de dames had afgesproken kreeg ik een berichtje via Facebook dat ze later zouden zijn omdat ze zich hadden verslapen. Wat mij de tijd gaf om een voetmassage te nemen, ik betaalden drie dollar en een half uur later liep ik als herboren weer de straat op.cocktail phnom phen

Na nog een paar minuten wachten in de straat kwamen de Sanne en Inge aangelopen, ze hadden nog 3
andere mensen meegenomen en gezamenlijk gingen we opzoek naar iets te eten. We vonden een eettentje op straat waar ze lokaal eten verkochten voor anderhalve dollar en namen plaats. Na het eten zijn we met het gehele gezelschap doorgelopen naar een cafe aan de rivier waar we onszelf gedurende de avond vermaakten met verhalen over onze reizen en minder zinnige onderwerpen. Toen ik terugkwam heb ik nog wat tijd gespendeerd aan het voorbereiden van de activiteit van de volgende dag door de film: ”the killingfields’’ te kijken.

De volgende morgen werd ik wakker gemaakt door Marloes, de dames hadden de avond ervoor afgesproken om rond acht uur te vertrekken. Op dat moment was het tien over half acht en alle dames waren onderweg naar het ontbijt. Een snelle douche en ontbijt later was ook ik, om iets over acht, klaar om te gaan.

De Tuktuk bracht ons naar de Killingfields. Bij binnenkomst zie je eigenlijk alleen een grote tempel van een aantal verdiepingen en voor de rest wat bomen en paadjes, weinig speciaals.

rags of victims clothesNa het betalen van de entree prijs van zes dollar en het in ontvangstnemen van de audiotour ging ieder van ons in zijn eentje over het terrein.

De plek had 30 jaar geleden de functie zoals de naam al doet vermoeden: mensen vermoorden. Nadat de tegenstanders van het regime van de rode Khmer waren ondervraagd in gevangenis 21 in Phnom Penh werden ze met 60 personen tegelijk achter in een vrachtwagen naar de killingfields gebracht. Iedere gevangen was geblinddoekt en voorzien van handboeien. Hier werden ze naar een schuurtje gebracht waar ze moesten wachten en geen idee hadden wat er met ze zou gaan gebeuren.

don't step on bone

Een voor een werden ze hier opgehaald door de bewakers en naar een gat in de grond een stukje verder gebracht. Hier moest de gevangenen neerknielen en werd hij vermoord. Dit gebeurde niet met kogels maar met gereedschappen die beschikbaar waren zoals bamboeknuppels, hamers, schoffels etc. Het lijk werd in het gat gegooid en door dit te herhalen met andere gevangene vulde de bewakers het gat op. Hierna werd het overgoten met een chemische stof om de rottende geur tegen te gaan en om de nog levende mensen te doden en dan werd het gat afgedekt met aarden. Het grootste graf wat ze hebben gevonden huisvesten ruim 450 lijken.

Een plek die ook zeer veel indruk maakten was de killingtree. Een grote naast een massagraf gelegen boom werd gebruikt om kleine kinderen bij hun enkels te pakken en tegen de boom dood te slingeren alvorens ze in het graf te gooien.

the killing three

Zoals je kunt lezen zijn de killingfields geen fijne plek om rond te lopen maar ik ben wel zeer blij dat ik ze heb bezocht. Wat ik maar niet snap is dat dit in de jaren 70 heeft kunnen plaatsvinden en dat de westerse wereld niks door had, nog dat dit ooit in een geschiedenisles naar voren is gekomen.

De tour over de killingfields eindigden bij de tempel die we bij binnenkomst al hadden gezien. Binnen deze tempel hebben ze alle opgegraven beenderen opgeslagen. Alle beenderen zijn door forensische experts gerangschikt op leeftijd en geslacht en in de tempel achter glas gelegd. Bij de schedels is ook te zien hoe de personen zijn gedood, waarbij de schedel het verschil laat zien tussen bamboestokken, hamers etc.

De killingfields waren verschrikkelijk maar zeker heel indrukwekkend om te zien!

skulls

Na de killingfields bracht de Tuktuk ons naar de Russian market. In mijn ogen een markt zoals velen. Vergelijkbaar met de markt die ik eerder heb bezocht in Chiang Rai waar ik een video van heb gemaakt.
Hier hebben we een lokaal gerecht als lunch gegeten en een mango shake besteld om mee te nemen in de Tuktuk.

In de middag stond de gevangenis 21 op het programma. Deze oude middelbare school werd in de tijd van de rode Khmer gebruikt als gevangenis. Hier werden mensen soms maanden opgesloten en gemarteld alvorens ze werden afgevoerd naar de killingfields.013

In de gevangenis besloten we een prive gids te nemen en het volgende uur werden we rondgeleid door het
complex door een mevrouw die haar vader, broers en zus heeft verloren tijdens het bewind van de rode Khmer en ons uitleg gaf bij alle verschrikkelijke ruimte in het complex en alle verschillende martel methoden.

Tijdens de tijd van de rode khmer passeerden meer dan twintig duizend mensen de gevangenis en er waren slechts zeven overlevenden. Waarvan er een tijdens ons bezoek aanwezig was om zijn boek te verkopen.

Na deze indrukwekkende ochtend en middag nam iedereen gedurende de middag wat tijd voor zichzelf, tijd die ik gebruikte om wat te werken en te internetten.

Net nadat we bij het hostel waren vertrokken kwamen we twee meisjes tegen die ook in het hostel verbleven en gingen eten bij de weekendmarkt. Aangezien wij nog geen concrete plannen hadden om te gaan eten besloten we aan te sluiten. Rond een plein waren een aantal tenten neergezet van waaruit eten werd verkocht. Ik bestelden een heerlijk bord Padthai en een samoza en nam plaats op een van de vloerkleden. De twee meisjes kwam uit Australië en waren hier in hun ‘’grote vakantie’’ aan het backpacken.

Na het eten hebben we een rondje gelopen over het andere gedeelte van de markt en zijn we doorgelopen naar een ijssalon om een ijsje te eten. Het was een gezellige avond en rond tien uur vond iedereen het wel weer mooi geweest en liepen we terug naar het hostel.

Om zeven uur ging de wekker weer en om acht uur waren we weer klaar om te vetrekken. Deze dag hebben we het animal sanctuary bezocht. De Tuktuk rit naar deze dierentuin nam bijna twee uur in beslag en onderweg stopten we bij een meer om een meisje af te zetten wat ook bij ons hostel verbleef en de Tuktuk met ons wilde delen.panther

Iedereen weet wel hoe een dierentuin eruit ziet dus dat ga ik niet beschrijven. Echter wijkt deze dierentuin
af van hetgeen wij kennen door het grote aantal apen wat er zowel in kooien zit maar ook gewoon wild rondloopt en het feit dat de dierentuin midden in de jungle is gebouwd en dus weinig aangelegde paden kent, slechts zandpaden die de verblijven met elkaar verbinden.

Rond twee uur hadden we alle dieren van de dierentuin gezien en zochten we onze Tuktuk op om ons weer terug te brengen naar het meer waar we het meisje op moesten pikken.

Aangezien het meer een goed uitzicht had en was voorzien van hutjes in het water waar eten werd geserveerd, plus dat we nog niet hadden geluncht, besloten we hier een hapje te eten. Ik heb nog nooit zo’n zielige maaltijd gehad voor twee dollar, maar ach, het uitzicht was mooi.

De Tuktuk rit terug duurden weer twee uur waardoor we in de schemer aankwamen bij ons hostel en we vrij snel door konden voor het eten. Miriam had om zeven uur afgesproken met iemand die ze had ontmoet tijdens eerdere reizen en wie we ontmoeten op de weekendmarkt. De avond was zoals velen weinig speciaal en eindigden niet al te laat.

26 replies

Comments are closed.