Vang Vieng

In Luang Prabang werden we opgehaald met een Tuktuk en naar een minibus gebracht die al even stond te wachten. Onze groep van 5 personen was de laatste die in moest stappen dus konden we meteen vertrekken. Net buiten de stad vroegen twee franse vrouwen al om een plaspauze, dus toen er op dat ogenblik werd gevraagd welk duo uit de bus met een andere minibus zou meerijden was er vrij snel beslist dat we afscheid zouden nemen van de Franse dames.

Al snel werd duidelijk waarom iedereen de Slowboat zo aanraad om naar Luang Prabang te gaan. Normale wegen lijken hier niet te bestaan. Er ligt asfalt, op sommige plekken, maar zand en modder blijken toch het populairste als wegbedekking. Een erg comfortabele rit is het helaas niet geweest. Helemaal niet toen het begon te regenen en het mistig werd, wat voor de chauffeur een reden leek om nog harder over de bergweggetjes te scheuren.

Na bijna vijf uur in het busje kwamen wij aan het begin van de avond aan in Vang Vieng, een stadje bestaande uit 8 of negen straten die allemaal op een hoofdweg uit komen. Ons hostel hadden we gelukkig al geboekt en na het aannemen van onze tassen werd er dan snel koers gezet naar het al bekende adres van het real Vang Vieng backpackers hostel.

Mijn reservering van een bottom bunk was goed doorgekomen en ik mocht meelopen naar de kamer die: Bear was genoemd. Hier pakte ik mijn spullen wat uit en borg mijn backpack op onder het bed. Na wat opfrissen kwam ik mijn reisgezelschap weer tegen in de gemeenschappelijke ruimte van het hostel, waar je kon zitten om een biertje te drinken, een potje kon poolen op de meest eerlijke pooltafel ooit of een potje tafelvoetballen. Dit alles met muziek uit 2008 op de achtergrond.. eigenlijk niks te klagen dus.

Ondertussen was het al laat en iedereen had trek in iets te eten, een stukje verder in de straat vonden we een restaurantje waar ze lokaal eten verkochten. Na het eten van mijn kurrie (niet mijn ding) was het al snel weer tijd om te gaan slapen en een beetje uit te zieken.

De volgende dag na het douchen onder een douche die spontaan van ijskoud naar gloeiendheet en weer terug veranderde, was het tijd voor het ontbijt. Bij de prijs van 60 kip (7,2euro) per bed per nacht was het ontbijt inbegrepen en langzaamaan druppelde de vrouwen waar ik mee had gereisd binnen en werden er plannen gemaakt voor de komende dag.

Aangezien niemand scheen te weten wat te moeten doen hebben we besloten eerst maar een rondje te lopen om vang vieng te verkennen. Aan het einde van onze straat, aan de hoofdweg waren een aantal restaurantjes waar de gehele dag de afleveringen van Friends afgespeeld werden. Bij een van deze restaurantjes vond ik vijf bekenden gezichten. Mathias, JJ, Thomas, joni en Tiffany, de jongens uit Luang prabang die een dag eerder naar vang vieng waren gegaan zaten hier te genieten van een ontbijtje.

De heren zouden de dag doorbrengen bij de blue lagoon en tijdens zonsondergang een ballonvlucht maken. Omdat wij nog geen idee hadden van onze planning besloten we eerst een rondje te lopen en daarna te kijken om misschien de heren naar de blue lagoon te vergezellen.

Na het aflopen van de hoofdstraat, waar weinig te beleven viel, zijn we oversteekeen parralel straatje aan dat van ons hostel ingeslagen. Veel boekingskantoorjes en kleine winkeltjes, maar weinig interessants te beleven viel. Aan het einde van de straat liep de weg wat naar beneden en kwam uit op de rivier waar een smalle brug de oevers met elkaar verbond. Terwijl de lokale kinderen druk speelden in de rivier zijn wij bij gebrek aan iets beters de rivier overgestoken.

Aan de andere kant van de brug stond een geel bordje met Lusi cave 1 KM.. We waren wel benieuwd naar de grot dus al snel vervolgden we onze weg in de richting die de pijl ons wees. We liepen over een smal modderig weggetjes tussen de huizen door wat uitkwam tussen de rijsvelden. Tijdens het lopen werden we ingehaald door een andere reiziger op zijn blote voeten, en aangezien hij minder last leek te hebben van de gladheid van het weggetje verdwenen ook bij ons al snel de slippers van onze voeten en volgden de weg dwars door de weilanden door. Aan het einde van het weiland zagen we een bosrand waar een grote rots bovenuit stak.

lusi caveNa twee kilometer kwamen we aan bij de bosrand waar een klein hokje stond waar een vriendelijke meneer ons stond op te wachten. Het bord boven zijn kraampje vermelden : viewpoint 10.000 Kip (1,2 euro). Aangezien we niet opzoek waren naar een viewpoint maar naar de cave liepen we wat verder en zagen weer een bordje: Lusi cave 1 Km. We vervolgen onze weg, wat volgden was een tocht van 4 km dwars door de jungle en door weilanden waar koeien stonden met elke kilometer ongeveer een bordje. Iets langer lopen al verwacht dus, maar wel super mooi en rustgevend om te doen. Uiteindelijk liep het weggetje dood tegen een rotswand waar weer een kraampje stond, ditmaal met 4 heren eromheen. Een bordje gaf aan dat ook de cave 10.000 kip kosten, onderhandelen bleek niet mogelijk te zijn waardoor we allen afrekenden bij een van de mannen. Bij de prijs was de huur van een hoofdlamp inbegrepen die we meenamen.

Tussen de rotsen was een grove houten trap geplaatst, en met pijn aan onze blote voeten begonnen we aan de klim
omhoog. Bovenaan besloot ik toch maar mijn slippers van mijn rugzak af te halen en weer aan te doen. De dames hadden allemaal hun slippers beneden laten liggen en moesten de grot dus op hun bloten voeten betreden.

Na 30 meter, en 2 bochten was het al behoorlijk donker in de grot. Hij was niet veelcave hoger als een meter of 4 en liep in een boog zodat het een soort natuurlijke gang leek. Op de grond vonden we overal nog hopen stenen. De grot bestond uit verschillende ruimtes die allemaal zeer verschilden van elkaar. Sommigen waren redelijk vlak en laag en andere hadden veel hoogte verschillenen waren groter als een gemiddelde sporthal. Na een kwartiertje hebben we allen onze lamp uitgezet. Ik kan me niet herinneren dat het eerder ooit zo donker om me heen was dat ik mijn eigen hand op vijf centimeter niet kon zien. Na nog een vijf minuten lopen bereikten we het einde van de grot waar we om moesten draaien om dezelfde weg terug te nemen.

Na de grot en de tocht door de weilanden en de jungle kwamen we vanzelfsprekend weer uit bij de rots met het viewpoint. En omdat we er nu toch waren besloten we ook hier maar een kijkje te nemen. Dit keer hield wel iedereen zijn slippers aan en klommen we omhoog. Het begin met trappen lieten we snel achter ons, alleen was er verder geen duidelijke weg naar boven. Na 20 minuten klimmen over rotsen bereikten we de top en konden we genieten van een geweldig uitzicht. Aan de ene kant lag vang vieng aan de oevers van de rivier en aan de andere kant waren we ingesloten door bergen.

viewpoint2Iedereen had na de inspannende middag honger en bij het eerste restaurantje invang vieng, direct aan de rivier gingen we zitten om wat te eten te bestellen. Het eten was standaard en niet noemenswaardig maar de tweede menukaart die ik ontving deed me lachen. De wiet, speed, ketamine en magic mushrooms konden hier zo worden besteld, toch gek in een land waar dit ook gewoon hartstikke verboden is.

Na het eten was iedereen wel toe aan wat tijd alleen en na een douche heb ik dan ook fijn een potje gepoold met marloes en een jongen uit het hostel. Zoals ik eerder al vermelden is het de eerlijkste pooltafel ooit. De banden werken niet meer en de tafel loopt van alle kanten een klein beetje af naar het midden. Dus ook al kun je wel poolen, dan nog zou het hier niet lukken. Een potje bleek dan ook genoeg tot we elkaar weer ontmoeten om Indiaans te gaan eten. De avond werd na het eten, samen met de heren uit luang prabang, afgesloten in de Sacura bar.

De volgende morgen was iedereen wat later wakker en werd de ochtend gebruikt om wat te relaxen in een van de restaurantjes waar friends gespeeld werd. Ik kon hier werken aan mijn website en het Slowboat filmpje. (deze staat op het moment van schrijven nog steeds niet online, echter het ik nog geen internet verbinding gehad die het uploaden naar youtube aankon). Twee van de vijf heren uit Luang prabang: JJ en Mathias waren die morgen al vertrokken en Thomas en Tiffany verlieten ons in de loop van de ochtend. Joni zou pas twee dagen later vertrekken en dus nog wat tijd met ons doorbrengen.

LagoonIn de middag toen iedereen wat had ontspannen en Joni zijn backpack naar ons hostel had overgebracht zijn we opzoek gegaan naar een Tuktuk die ons naar de Blue Lagoon zou brengen. De prijs kregen we van 40.000 naar 20.000 kip (2,4 euro) per persoon zo gingen we met zijn zessen op pad.

Na 20 minuutjes rijden door de prachtige omgeving van vang vieng kwamen we aan bij de Blue lagoon. Na het betalen van 20.000 kip mochten we een brug oversteken en waren we ‘’echt’’ binnen. De lagoon stelden heel erg weinig voor, van oever tot oever zal het niet meer geweest zijn dan twaalf meter en er stond een grote boom waar vanuit je in het blauwe water kon springen. Echter waren er deze middag zo’n achtendertig miljoen koreanen aanwezig die in rijen om het water stonden om hun landgenoten die, na eerst moed te hebben verzameld, zich met zwemvest en al de vijf meter naar beneden lieten vallen, aan te moedigen. Door het getreuzel bovenin stond er een rij van een kwartier om uberhoubt te kunnen springen. En zo speciaal was het nu ook weer niet…

caveblueWe hebben dan maar ons handdoekje uitgelegd en Joni, Eline en Annemiek gingen lekker in de zon liggen. Marloes,
Meriam en ikzelf wilden echter de grot die bij de bleu lagoon licht nog bekijken en vertrokken in die richting. Nadat de Dames hoofdlampen hadden gehuurd zijn we naar boven geklommen. Deze grot was een stuk groter als de grot die we de dag ervoor hadden bezocht. Het einde bereiken duurden minder lang, maar er had gemakkelijk een voetbal stadion gebouwd kunnen worden in de open ruimte van de grot. Ik heb een andere terugweg genomen als de dames, waarbij halverwege de weg mijn slipper afbrak, niet echt fijn als je over stenen aan het klimmen bent. Alsof het zo hoorde vond ik na 4 minuten tussen een paar meter lager tussen een paar rotsen een slipper die iemand had laten vallen. Net iets te klein maar het voldeed om me veilig bij de uitgang van de grot te brengen.

De verdere middag hebben we besteed aan wat zonnen, zwemmen ontspannen etc etc om aan het eind van de middag weer met onze Tuktuk terug te worden gebracht naar het hostel.

In de avond zijn we met dezelfde groep als smiddags wat gaan eten bij een tentje op de hoek van de straat. Op internet had ik gevonden dat dit restaurant een betere internet verbinding zou hebben zodat ik eindelijk wat op youtube zou kunnen zetten. Het fijt dat er nog geen nieuwe filmpjes online staan bewijst al dat deze internet verbinding er niet was. Het eten was wel prima btw.

Na het eten zijn we opzoek gegaan naar de nightmarket, welke in vang vieng op het oude vliegveld achter de hoofdstraat te vinden is. De markt verschilt alleen zeer van de markten in andere steden. In alle andere steden wordt de markt elke avond opnieuw opgebouwd en afgebroken, deze stond er altijd en had veel minder lokale producten. Bij een van de laatste kramen wist ik echter wel een paar nieuwe, fijn zittende, slippers te scoren. Waarschijnlijk werd ik nog afgezet met de acht euro die ik betaalden maar het waren de enige slippers met een beetje een voetbed, dus je moet wat.

Alsof het zo hoorde sloten we de avond gezamenlijk af in de Sakura bar. In de sakura bar krijg je gratis wiskey mixen tot 21uur en daarna kosten ze 20.000 kip (2,4 euro). Wanneer je twee wodka mixen besteld (3 euro per stuk) krijg je er een sakura bar tanktop bij.

Zo kwam het dan ook dat ik de volgende dag met mijn nieuwe Sakura bar shirt met de tekst :’’drink triple, see double, act single’’ op de rug aan het ontbijt verscheen. Vandaag was de dag waar ik al even naar uitkeek: TUBEN!!

We hadden afgesproken rond half twaalf te gaan dus hadden we na het ontbijt nog wat tijd over. Tijd die ik spendeerden aan het aanschaffen van een waterdichte 15L tas waarin ik mijn spullen kon bewaren. Overal in Vang Vieng worden kleine waterdichte tasjes verkocht waar je geld in kan maar ik had toen we naar de waterval in Luang Prabang bij Joni gezien dat een degelijke tas toch wel heel makkelijk was.

TubenOm half twaalf was het dan eindelijk zo ver en liepen we met zijn zessen naar een van de boekingskantoortjes een paar straten verder. Na het betalen van de 55.000 kip (6,6 euro) gebruik en 60.000 Kip (7,2euro) Borg werden we met een Tuktuk een stuk stroomopwaarts gereden.

Sinds 2013 is er met het Tuben veel veranderd, door een aantal fatale ongelukken is het in plaats van een groot feest rond de rivier met verschillende barretjes, veranderd in dagelijks maar twee locaties open. Na vijf minuten in de band kwamen we aan bij de eerste bar waar we een van de eerste waren, echter werd er muziek gedraaid, er kon worden gebasketbald en stonden er beerbong tafels, dus wij vermaakten ons wel. Een uur later, toen wij de rivier weer opzochten was het al een stuk drukker
in de bar.

Tuben vang vingDe tweede Bar bevond zich op een kwartiertje drijven van de eerste en had een wat relaxtere sfeer, er was weer de mogelijkheid tot beerpong
en basketbal, maar dit keer ook de mogelijkheid tot relaxen in een hangmat. Nu moet ik zeggen dat dat totaal niet erg is om te doen, na wat drankjes lekker in hangmat liggen terwijl je naar wat voetbal kijkt en naar muziek luistert. Ondertussen was het ook lunchtijd en aangezien je bij de bar alleen sandwiches kon kopen leek het ons een goed idee om een ander restaurantje op te zoeken. Een stukje verderop aan het water vonden we een zeer relaxed plekje, echter bleek na ongeveer een kwartier wachten dat ze ons niet mochten bedienen omdat we aan het Tuben waren. En in plaats ons dit even te vertellen terwijl we gaan zitten, komen ze gewoon helemaal niet naar onze tafel…
Uiteindelijk hebben we kunnen regelen dat we het eten konden bestellen in de bar bij het restaurantje waar we eerder zaten, al met al dus nog niet verkeerd.
Na het eten en wat voetballen vonden we het wel weer tijd om te gaan, aangezien dit de laatste bar was die open was werden er wat biertjes voor onderweg gekocht en zo vertrokken we naar het eindpunt wat een dik uur dobberen verderop lag.

Tuben FoodAl met al was het een zeer leuke en gezellige dag maar waren we wel wat laat. Zo’n twee jaar… Natuurlijk gewoon leuk, en een aparte ervaring dat tuben maar het echte feestje was toch lastig te vinden. Daarbij had ik een wens om bij een van de barretjes lokale drank te drinken met schorpioenen en slangen etc erin, en dit is dus niet gelukt. Dus maar ergens anders proberen.

De Avond na het Tuben hebben we gezamenlijk gegeten en daarna een heeft iedereen die op zijn eigen manier ingevuld.

Zo ook de volgende dag, Ik was nog steeds opzoek naar een plek met goed internet waardoor ik de halve dag heb gespendeerd aan het bezoeken van 4 verschillende hotels en barren om daar wat te drinken en het internet te testen. Echter heb ik geen stabiele verbinding kunnen ontdekken en rond twee uur in de middag heb ik de hoop opgegeven. De rest van de middag en avond heb ik vrij weinig gedaan, wat op bed liggen, serie kijken en lezen. Heerlijk!!

De dag erna zou nieuwjaar zijn en ik wilde graag wat netters aan als de hemdjes die ik de hele dag draag en ben ik dus opzoek gegaan naar een overhemd. Geen winkel die ik tegenkwam bleek mannenkleding te verkopen, laat staan ook nog iets wat nettere kleding. Zelfs op de Nightmarket konden ze me niet verder helpen. Ik had de hoop al

opgegeven toen ik op de terugweg het groepje meisjes tegen kwam waar ik de eerdere dagen mee had opgetrokken. Zij hadden net gegeten en waren op hun weg terug naar het hostel. In onze straat zag een nieuw meisje: Georgina, een wit overhemd in een etalage. Na vijf minuten stapten ik naar buiten met een wit overhemd en een blauwe strobdas.

Oudejaarsdag hebben we gebruikt om te gaan kayakken. In het begin
van de middag zijn we met een tuktuk naar
hetzelfde punt gebracht als waar we vertrokken met het Tuben en zijn vanuit daar weer stroomafwaarts gepeddeld. Oudejaarsdag moet een populaire dag geweest zijn om te tuben, want de rivier en de bar lag vol met banden.kayak3

Na het kayakken zijn we terug gelopen naar ons hostel om daar wat te relaxen en naderhand om te kleden voor nieuwjaar. Iedereen was druk in de weer en het was file bij de douches. Ook vandaag had de Sakura bar gratis wiskey tot 21uur en iedere backpacker wilde er dus graag voor die tijd zijn.

kayak2Wij zijn om rond half acht eerst iets gaan eten en zijn vervolgens om tien voor negen de sakura bar binnen gelopen. Hier hebben we nog wat gratis drankjes gehad en zijn toen naar achteren gegaan naar de tweede bar. Op de dansvloer kon je niet meer staan zonder omver geduwd
te worden door een van de achtendertig miljoen Koreanen die zich nu hier verzameld hadden. Helemaal toen de DJ het nummer Gangnam style draaiden, waarscheinlijk de enige hit die korea ooit heeft gehad, was het hek van de dam. Overal zag je springende en wild dansende Koreaantjes…
Leuk om even naar te kijken maar niet iets waar je de hele avond tussen wilt staan. Rond tien uur zijn we dan maar aangelopen naar de Smile bar, een bar in de openlucht aan het water. Hier raakten ik in gesprek met een Amerikaan die vroeg waar ik vandaan kwam.

Ik heb nog steeds geen idee waarom maar omdat hij dat vroeg, en dat niet mocht?, wilde hij samen een shot drinken… Prima natuurlijk. Na nog even met de Amerikaan gingen we beide onze eigen weg en kwam ik een Nederlands meisje tegen wat ik herkenden uit het hostel, hier was het ook even gezellig mee maar ik zorgde ervoor dat ik voor middernacht het groepje waar ik oorspronkelijk mee was weer had terug gevonden.

nieuwjaar5..4..3..2..1.. Happy Newyear!! Iedereen twee of drie kussen en wat dansen. Geen overdreven vuurwerk, wel wensballonnen.. Na middernacht werd het snel rustiger en ik kwam een Fransman tegen waar ik een borreltje mee dronk. Omdat de Smile bar snel rustiger werd wilden we even gaan kijken bij de Sakura bar. Onderweg hebben we nog Crepe gekocht tegen de honger en zijn doorgelopen. Bij de Sakura bar kon je helemaal een kanon afschieten. En zo eindigden mijn nieuwjaarsnacht heel bescheiden rond half twee snachts.

De volgende morgen was ik te laat voor het ontbijt, waardoor ik na het inpakken van mijn tas en uitchecken uit het hostel mijn ontbijtje bij een van de friends restaurantjes deed. Een prima kater ontbijtje van een pannenkoek met banaan en vers fruit met yoghurt later was het bijna tijd om terug te gaan naar het hostel omdat we om een uur zouden worden opgehaald om met een minibus naar Vientiane te worden gebracht.

 

 

 

 

3224 replies

Comments are closed.